...i obiecana historia i opis kapliczki:
Kapliczka murowana, domkowa, zbudowana jest na rzucie prostokąta, z lekko zbieżnymi ku górze ścianami bocznymi i nakryta dachem dwuspadowym. Do jej wejścia, dostępnego od strony ul. Radlińskiej, prowadzą siedmiostopniowe chody, zabezpieczone poręczą z rur żelaznych. Mury kapliczki pokryte są tynkiem fakturalnym i pozbawione jakiekolwiek dekoracji, poza opasującym je profilowanym gzymsem wieńczącym. Otwór drzwiowy w ścianie szczytowej zwróconej do ulicy oraz dwa otwory okienne w ścianach bocznych zamknięte nieforemnym łukiem pełnym.
Wnętrze kapliczki, nakryte sklepieniem kolebkowo-krzyżowym, ma formę żużlowej groty. Jej tylna bowiem ściana, część ścian bocznych oraz sklepienia zostały obudowane w kształcie absydy porowatym materiałem, pochodzącym z przetworzenia węgla kamiennego. Dopełnieniem wystroju wnętrza jest ustawiony, w tak powstałej grocie, ołtarzyk z drewnianą rzeźbą Chrystusa Frasobliwego, polichromowaną.
W bezpośredniej bliskości północnych naroży kapliczki rosną dwa duże drzewa: lipa i jesion, które wiekiem dorównują pewnie kapliczce. Utrzymuje się, że kapliczkę tę wybudowano w 1883 lub 1885 roku, jednak jej cechy stylowe –klasycyzm prowincjonalny, pozwalają przypuszczać, że jest ona nieco starsza i może pochodzić z ok. poł. XIX wieku. Prawdopodobnie też jest kolejną, postawiona w tym miejscu kapliczką, gdyż niektóre przesłanki źródłowe wskazują na istnienie tam już dużo wcześniej podobnych obiektów. Ludwik Musioł np. odnotowuje w swojej kronice parafii wodzisławskiej, że „kaplica przy drodze do Radlina za dawnymi stodołami miejskimi, zaznaczona [jest] na mapie z poł. XVIII wieku”. Dostrzec ją również można na mapie topograficznej Wodzisławia z ok. 1884r.
Nie dziwi jednak tak odległe w czasie pojawienie się kapliczki przy ul. Radlińskiej, gdyż droga ta byłą w przeszłości ważnym szlakiem komunikacyjnym, prowadzącym z Rynku w kierunku Radlina. Przez długie wieki, i praktycznie do okresu międzywojennego, była ona jedynym traktem, jakim było można podróżować z Wodzisławia do Rybnika.
Źródło: Paweł Porwoł- "Małe formy architektury sakralnej" Muzeum w Wodzisławiu Śląskim-2005